Zwemmen, fietsen, lopen en misschien nog wat kracht of yoga… je kunt het allemaal op eigen houtje doen of je aansluiten bij een vereniging. Met ruim 130 triathlonclubs in Nederland zit er vast één bij jou in de buurt. Op zoek naar de voordelen van het verenigingsleven traint Transition dit keer mee bij ZVL-1886 in Leiden (uit de rubriek Meetrainer).

 

ZVL-1886
Sinds 1991
Ledenaantal 140
Dames 38%
Heren 62%
Jeugdleden 10*
Trainingen 6-8 x per week
Teamcompetitie mannen Schuiteman 2eDivisie en Badmutsen.com 3eDivisie
Teamcompetitie vrouwen Schuitenman 2eDivisie 
*afdeling in oprichting

 

Het zomerrooster bij de triathlonvereniging van Leiden telt drie zwemtrainingen, twee fietstrainingen en een looptraining op de baan. De laatste is erg gezellig, heb ik me laten vertellen, maar… ‘Als je wilt komen sfeer proeven, dan is de zaterdagochtend eigenlijk wel het beste moment. Na afloop van de zwemtraining wordt er doorgaans nog een bakkie gedaan in de Waterkeet.’ Ik ben direct om en meld mij om half tien in zwembad De Zijl in Leiden. Al snel spot ik de roodblauwe tenues waarin de trainers van dienst gehuld zijn. Drie triatleten die straks zelf het water in duiken, maar op dit tijdstip nog de borstcrawltraining verzorgen. In het bad liggen beginnende zwemmers die in drie kwartier tijd werken aan hun borstcrawltechniek. Een deel van hen zal uiteindelijk doorstromen naar de triathlonafdeling van ZVL-1886, een zwemvereniging met in totaal ruim 1.800 leden.

‘Als je wilt komen sfeer proeven, dan is de zaterdagochtend eigenlijk wel het beste moment. Na afloop van de zwemtraining wordt er een bakkie gedaan in de Waterkeet.’

Triathlon is misschien wel de meest actieve afdeling van ZVL-1886, getuige ook het aantal triatleten dat deze ochtend binnendruppelt. Treintjes zwemmen schijnt niet uitzonderlijk te zijn, maar het werkt dankzij een goede baanindeling en draagt bij aan het wij-gevoel. Terwijl trainer André Schaap de training op het bord krijt, worden er links en rechts al wat armen losgezwaaid en badmutsen opgezet. Daar kijk ik niet van op, veel triatleten willen meters maken en met ‘slechts’ 50 minuten trainingstijd laat je er geen gras over groeien. Toch? Al zijn er ook atleten die rustig vijf of tien minuten later aanschuiven. Ze missen de warming-up en vallen gelijk met hun neus in de boter: 8×25 meter sprint.

Drie niveaus

De centrale uitleg is kort en bondig. De trainingsopbouw en krabbels van André kennen voor de meeste atleten geen geheimen. Het programma maakt onderscheid tussen drie niveaus. Als geoefende zwemmer waag ik het erop en duik in de nog relatief rustige baan 1 waar Hans en Hans me een warm welkom geven. ‘Je bent hier eenmalig? Wacht maar, na vandaag ben je verkocht.’ Zelf ben ik daar een stuk minder zeker van als vervolgens een stevig tempo wordt ingezet. We zwemmen aan één stuk 25, 50, 75 en 100 meter met tussendoor steeds een baan actief herstel. Het tempo dat André aangeeft is Z5 en dat heb ik geweten. Had ik nou maar niet zo’n grote broek aangetrokken.

Ontmoetingsplaats

Uithijgend en onder de indruk van mijn baangenoten, blijkt dat we dit setje nog twee keer herhalen. Gelukkig voor mij neemt het tempo bij de mannen iets af. Naast me klinkt wat gezucht en gesteun: ‘Gister nog een feestje gehad’. Ook daar is ruimte voor. De vereniging is een bonte verzameling atleten; iedereen doet aan triathlon op zijn of haar niveau en kan daarbij rekenen op respect. Er is één ding dat al deze mensen verbindt: de sport. Het zwembad functioneert als ontmoetingsplaats. Langs de badrand worden er ervaringen en tips uitgewisseld, tussen de zwemsetjes door worden er grappen gemaakt, en onder de douche en in de kleedkamer wordt er bijgepraat. En dan is er nog een laatste onderdeel: de beloofde koffie in de Waterkeet! Ik ontmoet daar vooral veel enthousiaste en trotse clubgenoten; roodblauw is hun kleur en de gedeelde liefde voor de triathlonsport is groot.

‘Na elke training wil ik weer’

Robbert van Herpen (45) werd in het najaar van 2017 lid van de triathlonvereniging, maar moest daarvoor wel over een drempel. “Op hoog niveau sporten, dat was het beeld dat ik van triathlon had. Is dat wel wat voor mij? De eerste zwemtraining was ik blij dat ik de overkant haalde. Ik heb echt liggen worstelen in het water en toch dacht ik na afloop ‘ik wil weer’. Dat gevoel is niet meer weggegaan.” Bij ZVL-1886 kun je jezelf zijn, merkt Robbert, ongeacht niveau en ambities. “Zelf ben ik in een jaar tijd 30 kilo afgevallen en heb enorm veel progressie geboekt. Ook daar is oog voor. Clubgenoten die zeggen ‘jeetje, wat loop jij ineens hard’. Dat motiveert.” Zijn eerste sprintwedstrijd deed Robbert met een smile op zijn gezicht en smaakte naar meer. Inmiddels heeft hij een marathon gelopen, draait hij mee in de 3eDivisie en staat de halve van Almere in de planning. “Ik word individueel begeleid, maar wel met de clubtrainingen in mijn schema. Ik vind het heerlijk om met een hele groep te trainen. Dankzij de verenging ontmoet je gelijkgestemden, er is veel wederzijdse interesse en er ontstaan nieuwe vriendschappen. Inmiddels heb ik de TTN1-opleiding gedaan en ondersteun ik de borstcrawltrainingen. Het is leuk om iets terug te doen voor de vereniging die voor mij veel betekent.”

‘Clubtrainingen zijn het leukst’

Jetske van der Bos (34) werd drie jaar geleden lid van de Leidse triathlonvereniging. Eerst alleen met een ‘droog lidmaatschap’ (fietsen en lopen), maar vorig jaar begon ze met de borstcrawltraining en volgden de eerste wedstrijden. “Triathlon is voor mij een sport met uitdaging. Je zet doelen, werkt daar naar toe en haalt het uiterste in jezelf naar boven.” En dat doet Jetske het liefste in verenigingsverband. “De clubtrainingen zijn heel gezellig; vooral op de baan hebben we veel lol met elkaar. Dat heb ik echt nodig. Ik train 10 tot 12 uur per week en zou dat niet allemaal alleen kunnen doen.” Jetske ervaart ZVL-1886 als een hele actieve vereniging. “Er worden veel activiteiten georganiseerd, van een trainingsweekend in het voorjaar tot een barbecue als seizoensafsluiter. Daarnaast is er via social media en Whatsapp veel onderling contact en juist de spontane trainings-momenten zijn het leukst. Dat zorgt wel echt voor een groot verenigingsgevoel.” Naast haar individuele races, waaronder recent de Ironman 70.3 op Mallorca, komt Jetske met het damesteam uit in de 2eDivisie zuid. “Dat geeft triathlon een extra dimensie. Ik kom oorspronkelijk uit het volleybal en het gevoel van teamsport vind ik heel leuk.”


Dit artikel verscheen in Transition Magazine #21