Voor Yvonne Val (63) was de Strongerthanever Challenge niet haar eerste en zeker ook niet haar laatste triathlon. Als ex-kankerpatiënt weet ze als geen ander wat het is als het lichaam niet meewerkt. Maar inmiddels ook wat het is om fitter te zijn dan ooit.

In mei 2010 kreeg Yvonne de diagnose. Een bult bij haar oksel bleek een uitzaaiing van borstkanker. De schrik maakte snel plaats voor nuchterheid. “Ik heb zes chemokuren gehad, maar probeerde zo veel mogelijk naar mijn werk te gaan. Daar was ik geen patiënt, maar gewoon Yvonne. Toen ik mijn haar verloor, heb ik één dag een pruik gedragen, maar daar werd ik gek van. Ik dacht ‘je kunt kaal zijn en nog steeds mooi’. Dat is mijn manier om er mee om te gaan.”

Fietstocht Las Vegas

De operatie die in oktober 2010 volgde was borstbesparend, een meevaller. Daarna een maand lang bestraling waarvan op 14 januari 2011 de laatste. Precies vijf jaar later was Yvonne kankervrij en meldde zich aan bij de sportschool. “Ik woog toen 115 kilo. Mijn dochter in Amerika had inmiddels twee kinderen; ik wilde een fitte oma zijn.” Het afvallen lukte en ging snel. Een extra motivatie om in oktober 2016 mee te doen aan een fietstocht van 60 kilometer nabij Las Vegas. “Daar kwam ik heel geëmotioneerd over de finish. Ik was weer de baas over mijn lijf.”

“Bij de finish van mijn eerste triathlon, in juli 2017, voelde ik mij letterlijk sterker dan ooit”

En zo volgde het idee om een sprinttriathlon te doen. “Ik heb een stevig doel nodig”, vertelt Yvonne. “Ik ben begonnen met efficiënt leren zwemmen en hardlopen met Evy. Bij de finish van mijn eerste triathlon, in juli 2017, voelde ik mij letterlijk sterker dan ooit. Het is een manier om mijn grenzen te verleggen.” En dat heeft ze afgelopen jaar met verschillende races in Nederland en Amerika gedaan. Als kers op de taart finishte ze de Strongerthanever Challenge in 1u44. “De sfeer en uitstraling daar waren heel gaaf. Niemand verwacht dat zo’n triathlon mogelijk is als je kanker hebt gehad.”

Flink trainen

Inmiddels is Yvonne lid van triathlonvereniging De Dolfijn en heeft ze een nieuw doel: zich kwalificeren voor het EK in 2020. “Daar moet ik wel flink voor trainen, maar er zit nog rek in en ik ben benieuwd waar dat toe kan leiden. Gregor Stam coacht mij om dit doel op een verantwoorde manier te bereiken.” Terugkijkend op haar ziekteperiode, wordt Yvonne blij. “Dat klinkt gek, en het was ook zeker niet makkelijk, maar het heeft me ook ontzettend veel gebracht.”

Lees ook het portret van Joeri Borst: ‘Finish als nieuwe start’


Dit artikel verscheen in Transition Magazine #18
Beeld: Lennaert Ruinen


 

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.