De in Nieuw-Zeeland woonachtige voormalige Nederlandse bondscoach en oud-triatleet John Hellemans heeft onlangs zijn memoires gepubliceerd onder de titel ‘Never, ever give up?’. Bewust met vraagteken, dat het bewustzijn van Hellemans onderstreept ten aanzien van de soms harde levenskeuzes die duursporters soms moeten maken. In het boek vertelt hij over de hoogte- èn dieptepunten in zijn triathlonleven, eerst als atleet en later als coach, sportarts en adviseur van diverse Nieuw-Zeelandse toptriatleten zoals Erin Baker, Kris Gemmell en Andrea Hewitt. “Ieder jaar was er wel wat nieuws te ontdekken in triathlon, rond trainingsaanpak, wedstrijdtactiek, materiaal of op het vlak van reglementen. Ik hield van de dynamiek van deze nieuw ontwikkelende sport”, zo vertelt hij.

Hellemans emigreerde naar Nieuw-Zeeland in 1978, waar hij ruim 40 jaar zijn carrière als arts en sportarts combineerde met racen en coachen in de triathlonsport. Hij won als age-grouper zes nationale titels in zijn nieuwe thuisland en vertegenwoordigde Nieuw-Zeeland bij meerdere WK’s en de Commonwealth Games van 1990. Tijdens zijn sportcarrière moest hij ook – net als zovelen – de balans zoeken tussen sport, gezin en werk, daarbij tot het besef komend dat triathlon veel vergt op het persoonlijke vlak. “Het is verslavend. Vanuit medisch perspectief kan het soms teveel zijn, en ook in sociaal opzicht”. In 2013 nam hij, 60 jaar inmiddels, deel aan de Ironman van Hawaii. Tijdens de wedstrijd worstelde hij zowel fysiek en mentaal. “Het leven draaide vroeger om overleven en het voorzien in de basisbenodigdheden. Tegenwoordig is het Westerse leven van alle gemakken voorzien, de reden waarom velen van ons andere uitdagingen en ontberingen opzoeken. Duursport kan je op dat punt confronteren met jezelf. Dat is ook deels de aantrekkingskracht. Maar op een bepaald punt gaat het er ook om je te realiseren dat bepaalde vormen van lijden niet langer goed voor je zijn.”

Een door inspanning opgewekt hartinfarct in 2015 deed bij hem het kwartje vallen. Daardoor ging hij twijfelen over zijn motivatie en zijn drive om nooit op te geven. Vandaar het vraagteken in de titel. Maar inmiddels heeft hij ook weer aan de start gestaan van de ITU Grand Final in Gold Coast…..