Winst in een wedstrijd uit de World Triathlon Series maakt van elke triatleet op slag een internationale ster. Nu de bekendheid in eigen land nog. Een portret van Rachel Klamer.

Harare, Zimbabwe, 1990. Twee Nederlandse artsen krijgen een dochter. Ze noemen haar Rachel. Het meisje is een sportief multitalent, blijkt als de familie teruggekeerd is in Nederland en zich vestigt in het Twentse Denekamp. De jonge Rachel zwemt bij De Dinkel, een club met een reputatie als het gaat om het opleiden van zwemkampioenen. Olympiërs als Kirsten Vlieghuis en Johan Kenkhuis groeien op binnen de vereniging. Het meisje kan ook rennen. Hard rennen zelfs. Net als haar vader en haar broertje. Crossen bijvoorbeeld, maar ook weg- en baanwedstrijden. Als juniore staat ze tweemaal op het podium bij het NK cross en ook tweemaal op het NK 3.000 meter, waarvan eenmaal als winnares. Fietsen doet ze ook, zoals elke Nederlandse jongere. Naar school, naar vriendinnetjes om te spelen, naar het zwembad. Met een beetje fantasie zijn de ingrediënten voor een leven lang triathlon dan al aanwezig. Een bestaan als internationaal toptriatlete is echter nog totaal onvermoed.

Nieuwsgierig geworden? Het hele artikel is te lezen in ‘Triathlon’, de speciale uitgave van de Nederlandse Triathlon Bond en de makers van Runner’s World/Bicycling. Het blad is hier te bestellen.