Thomas Sijtsma hing in 2013 zijn voetbalkicksen aan de wilgen om een nieuw avontuur te starten. De triathlon, dat moest het worden. De journalist meldde zich aan bij Hellas in Utrecht en liet zich onderdompelen in de wereld van het zwemmen, fietsen en hardlopen. Met ons deelt hij zijn belevenissen in de sport.

Levensvreugde is geen vanzelfsprekendheid. Een miljoen Nederlanders geeft aan een depressie te hebben gehad. Een van hen is oud-wielerprof Lieuwe Westra. Met hem gaat het steeds beter. Waar hij tegenwoordig veel plezier uit haalt? De triathlon.

In zijn laatste jaar als professioneel wielrenner belandde de 34-jarige Westra in een zware depressie. De altijd aanwezige druk om te presteren, het strakke trainingsregime, het vechten om op gewicht te blijven, het gevaar van valpartijen, hij trok het niet meer. Een relatiecrisis, rechtszaken over flinke geldbedragen en wonen in een vreemde omgeving duwden hem nog verder in de depressie.

Westra zag geen licht meer. Hij was ziek. Opstaan, zijn benen naast het bed zetten, was dagelijks het zwaarste gevecht dat hij voerde. Er waren maanden dat hij deze strijd vaker verloor dan won. Eten smaakte nooit en werd vaak overgeslagen. Maandenlang zag hij geen uitweg. Hulp moest er aan te pas komen.

Gelukkig gaat het na het beëindigen van zijn carrière beter met Westra. Samen werken we aan een boek over zijn wielerbestaan en bij een van de interviewsessies aan zijn eettafel in Friesland fantaseerde Westra over nieuwe sportuitdagingen. Hij mist de competitie niet: “Wielrennen is het mooiste wat er is, zolang je maar geen rugnummer hoeft op te spelden”. Maar via een nieuwe sport hoopt Westra op een nieuwe impuls aan levensvreugde.

Veel overredingskracht was vervolgens niet nodig om Westra in te schrijven voor de achtste triathlon van Groningen. Zijn huidige vriendin, een Australische triatlete, besloot hetzelfde te doen.

Op zondagochtend 18 juni stond een sterke, blonde Fries met een grote glimlach langs de Kardingerplas. Zijn ogen tuurden naar de boeien die hij moest ronden. Met een zwart trisuit, gekocht bij de Lidl, om zijn lijf greep hij met beide handen het triathlonavontuur vast.

Dat hij uiteindelijk de derde fietstijd had, deerde hem niet. De 57ste zwemtijd en de 27ste looptijd al helemaal niet. Westra beleefde een prachtige dag. Zijn hoofd stond hem toe weer te genieten van sport. De triathlon hielp hem een klein beetje uit het pikzwarte dal te klimmen.

Na Groningen volgden wedstrijden in Stiens en Klazienaveen. Westra: “Ik weet weer wat genieten is. Dit is pas echt leven.”

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.