Triathlon is een tijdrovende sport, zeker als je het op hoog niveau beoefent of traint voor de lange afstand. En dat kan soms voor spanningen zorgen binnen een relatie. Vooral als je partner minder enthousiast is over al dat zwemmen, fietsen en lopen. Deze stellen hebben daar geen last van. Zij delen de passie voor de sport en begrijpen dat je vroeg opstaat voor een zwemtraining, uren doorbrengt op de fiets of een hele dag weg bent voor een wedstrijd.

Meer dan twintig uur per week trainen, zonder de vertrouwde support van je ouders, dat is even wennen. Niek Heldoorn (18) en Kirsten Nuyes (19) zijn elkaars steun en toeverlaat in het Nationaal Triathlon Trainingscentrum in Sittard.

Niek Heldoorn en Kirsten Nuyes trainen en wonen sinds vorig jaar in Sittard, waar het Nationaal Trainings Centrum (NTC) Triathlon is gevestigd. Kirsten maakte jarenlang deel uit van de juniorengroep, die twee tot vier weekeinden per maand in Limburg samenkomt, voordat ze de overstap naar het NTC maakte. Niek trainde als junior ook regelmatig in Sittard en traint hier sinds vorig jaar juni fulltime. De twee kenden elkaar al van trainingen en wedstrijden, maar de vonk sprong vorig jaar over tijdens een fietsclinic van voormalig downhiller Oscar Saiz. “We stuurden elkaar daarna berichtjes via Snapchat en toen Kirsten in Sittard kwam om een paar weken op proef mee te trainen, bleken we elkaar wel heel leuk te vinden.”

Beiden maakten al op jonge leeftijd kennis met de triathlonsport. Niek kreeg als zoon van Frank Heldoorn, meervoudig Nederlands kampioen op de lange afstand en tegenwoordig triathloncoach, de triathlonsport met de paplepel ingegoten. “Van kleins af aan ging ik met mijn vader mee naar wedstrijden en fietste ik met hem mee als hij ging hardlopen. Op mijn zesde deed ik mijn eerste triathlon.” Kirsten, die opgroeide in Putte vlakbij de grens met België en een Belgische vader en een Nederlandse moeder heeft, begon op haar vijfde met wedstrijdzwemmen en ging net als haar broer veldlopen voordat ze met triathlon begon. “Zwemmen in buitenwater leek me helemaal niks, maar ik heb het toch geprobeerd en ik was meteen verkocht.”

Eigen kamer

Het tweetal woont praktisch samen in het atletenhuis Watersley, net buiten de bebouwde kom van Sittard. “We wonen met meerdere atleten in een huis en iedereen heeft een eigen kamer”, vertelt Kirsten. “Ik heb mijn eigen kamer, maar je kunt me meestal bij Kirsten vinden”, vult Niek aan. “Het is heel fijn om een vriendin te hebben die hetzelfde doet als jij. Ik ga momenteel niet naar school, maar volgend jaar begin ik aan de studie HBO bedrijfseconomie en dan ziet je dag er zo uit: opstaan, zwemmen en eventueel hardlopen, naar school, fietsen of hardlopen, avondeten, studeren en vroeg naar bed. Een relatie hebben met iemand die niks met sport heeft, wordt dan lastig.”

Het tweetal traint vrijwel iedere dag samen, in de groep van hoofdcoach Louis Delahaije, maar ook met z’n tweeën. “Ik vind het fijn om samen met Kirsten te trainen. In de groep ga je soms toch harder dan je eigenlijk wil. Ik heb van huis uit geleerd dat je niet altijd hard hoeft te gaan. De trainingsfilosofie van mijn vader is gedoseerd trainen. Hij is van mening dat veel atleten veel te hard te trainen. Het rustige tempo van Kirsten is hetzelfde als mijn rustige tempo, dus dat gaat prima.” Kirsten: “Niek laat zich niet snel beïnvloeden door anderen en trekt zijn eigen plan, dat bewonder ik wel in hem.”

Ik vind het fijn als Kirsten er bij is tijdens een belangrijke wedstrijd zodat ik haar even kan vastpakken en een knuffel geven.

Ouders missen

Voor Kirsten was de verhuizing naar Sittard iets moeilijker dan voor Niek. “Ik was altijd graag thuis. Mijn ouders gingen altijd mee naar de wedstrijden en ik had dan ook wat meer moeite om me aan te passen aan dit nieuwe leven. Ik mis mijn ouders toch wel en probeer om het weekend naar huis te gaan. Ik ben dan ook blij dat ik Niek hier heb in Sittard, dat maakt het allemaal wel wat makkelijker.” Niek: “Ik heb net wat minder behoefte om naar huis te gaan, ik ga meestal een keer per maand of een keer in de twee maanden. Mijn vader was altijd mijn coach en dat was soms wel een uitdaging. Vooral toen ik ging puberen. Het is lastig om de vader-zoonrelatie en die van trainer-pupil gescheiden te houden. Sinds ik in Sittard woon begeleidt mijn vader mij niet meer. Dat heeft hij losgelaten, al krijg ik nog wel regelmatig appjes met tips en advies.”

Hoewel het tweetal veel samen traint, is het wedstrijdprogramma niet altijd op elkaar afgestemd. “Ik vind het fijn als Kirsten er bij is tijdens een belangrijke wedstrijd zodat ik haar even kan vastpakken en een knuffel geven. Tijdens het NK sprint triathlon was Kirsten eerder gestart dan ik en hoorde ik dat ze de titel (zowel bij de elite als de junioren, red) had gewonnen. Dat motiveert mij weer. Kirsten kan tijdens een wedstrijd echt een knop omzetten. Als je haar dan ziet tijdens de trainingen in de week daarvoor, dan schept dat weinig verwachtingen, maar in de wedstrijden kan ze altijd net iets meer”, vertelt Niek die in Veenendaal zelf ook de nationale titel bij de junioren veroverde en derde werd bij de elite.

Gezamenlijke ambitie

Samen wonen, samen trainen en Niek en Kirsten hebben ook nog een gezamenlijke ambitie. Niek: “Tja, als je hier zeven dagen in de week meer dan twintig uur traint, kun je niet anders zeggen dan dat een olympische medaille in de toekomst het doel is. Al lijkt het me ook geweldig om mee te doen aan de Ironman Hawaii. Dat krijg je als je op je tiende al opblijft tijdens de Nacht van de Triathlon om naar het wereldkampioenschap in Kona te kijken.”

Snelle stellen over de grens

Het bekendste triathlonstel ter wereld is ongetwijfeld Jan Frodeno en Emma Snowsill. De Duitser en de Australische wonnen beiden de olympische titel tijdens de Olympische Spelen in 2008 en het gouden duo trouwde in 2014. Op de lange afstand vormen Mirinda Carfrae en haar man Timothy O’Donnell waarschijnlijk het snelste stel. Al doet Mirinda het dit jaar wat rustiger aan omdat ze zwanger is van hun eerste kind. Andere succesvolle triathlonstellen zijn Mario Mola en zijn Spaanse verloofde Carolina Routier, het Australische echtpaar Justin en Belinda Granger, James Cunnama uit Zuid-Afrika en de Britse Jodi Swallow en natuurlijke onze eigen Rachel Klamer en de Zuid-Afrikaan Richard Murray en Yvonne van Vlerken en haar Duitse geliefde Per Bittner.

Dit artikel verscheen ook in Transition Magazine #10

Over de auteur

Marcia Jansen

Freelance journalist | Schrijfster van de ‘De Hartslag van een ander’ | Triatleet sinds 2000 | Ironwoman sinds 2014 | Woonachtig met man en twee dochters op Salt Spring Island aan de westkust van Canada.

Gerelateerde berichten