Thomas Sijtsma hing in 2013 zijn voetbalkicksen aan de wilgen om een nieuw avontuur te starten. De triathlon, dat moest het worden. De journalist meldde zich aan bij Hellas in Utrecht en liet zich onderdompelen in de wereld van het zwemmen, fietsen en hardlopen. Met ons deelt hij zijn belevenissen in de sport.

‘Stiekem dromend over een Ironman’, dat zinnetje staat al sinds dag één onderaan de lap tekst die ik maandelijks lever aan Transition. Als ik het lees, breekt het angstzweet me uit. Een Ironman, dat moet zo godvergeten ver, lang en zwaar zijn. Kan ik dat wel?

Misschien heeft Tom Dumoulin vergelijkbare gedachten gehad toen hij na de Ronde van Spanje van 2015 besloot zich om te turnen van een tijdrijder naar een klassementsrenner. Tot die tijd richtte hij zich op waar hij goed in was, rammen tegen de klok. Een klassement rijden in een grote ronde is niet te vergelijken met een leven als tijdrijder. Vertwijfeling moet door zijn hoofd zijn geschoten. Kan ik dat wel? Het gewicht, dat al onder de 70 kilo lag, moet verder omlaag. Een nog strenger dieet wordt onderdeel van zijn dagelijks leven. Kan hij dat wel? Nog meer vermageren?

Afvallen is niet het enige. Zijn grootste wapen, de tijdrit, moet zijn wapen blijven. Afvallen betekent krachtverlies en krachtverlies betekent een zwakkere tijdrit. Dumoulin weet dat hij met een zwakke tijdrit geen goed klassement rijdt. Kan dat? Afvallen en toch vermogens blijven trappen?

En dan die bergen. Vliegjes als Nairo Quintana dartelen bij stijgingspercentage van boven de 15 procent omhoog. In de buurt blijven van hem en andere Zuid-Europese klimgeiten. Kan hij wel volgen met dat lange lijf?

Nog een onvermijdelijke bijkomstigheid: de voortdurende stress. Wanneer je een klassement wilt rijden, is het drie weken lang geconcentreerd rijden. Elk moment van onachtzaamheid wordt afgestraft, dan wel door een val, dan wel door een concurrent die demarreert. Daarnaast sta je drie weken lang in het middelpunt van aandacht. Interviews, handtekeningen, iedereen wil iets van je.

Dumoulin is boven de aarzeling en vertwijfeling gaan staan. Hij heeft het risico genomen om op zijn bek te gaan. Dat is beloond met de roze trui.

Een Ironman. Ik kan het ook, volgend jaar.

Dumoulin kan het
Ik ook

Kan ik dat wel?

één antwoord

  1. Stef Cornelissen

    Vergeet de triatlon en concentreer je op de training – het is een stap-voor-stap avontuur. De triatlon is het toetje. Dus pak je agenda, pak je trainingsschema, en ga voorzichtig een half jaar inschetsen. De eerste maand in detail. Kijk er ook met je vriend(in) naar want veel tijd ga je niet over hebben ;-). Formuleer precieze tussendoelen (eten binnen 30 minuten na de training, hoger beentempo, knieën niet buigen bij het zwemmen) voor de eerste maand. Consistentie en plezier daar gaat het om! En dan merk je plotseling dat je 3500 meter buitenwater leuk vindt, of een 200 km op de fiets is een prachtige tocht geworden. Je bent er klaar voor – tenminste als je een goed schema hebt met voldoende rust en herstel. Zo doe je dat. Veel plezier! Stef