Thomas Sijtsma hing in 2013 zijn voetbalkicksen aan de wilgen om een nieuw avontuur te starten. De triathlon, dat moest het worden. De journalist meldde zich aan bij Hellas in Utrecht en liet zich onderdompelen in de wereld van het zwemmen, fietsen en hardlopen. Met ons deelt hij zijn belevenissen in de sport.

De tenen komen net over de rand. De bril zet ik strak over mijn kop. Voor me ligt 25 meter aan chloor en water. Dit is mijn lot voor het komende uur. Het liefst draai ik me om en ga ik een half uurtje bubbelen tussen de ouden van dagen die bijkomen van hun wekelijkse sessie aquajoggen.

Terwijl ik mijn ritme probeer te vinden in de eerste 25 meter, spookt van alles door mij heen om deze zwemtraining vooral niet voort te zetten. Waarom geen duathlons in de toekomst? ‘Nee, de duathlon is een slap aftreksel van de triathlon. Doorzwemmen.’

Na bijna 200 meter zwemmen schijnt de zon door het raam in mijn gelaat. Het is lente. Nog een paar baantjes en dan koffie op een terras doen? ‘Nee, geen optie. Misschien straks als beloning. Doorzwemmen.’

Later die dag staat een interview op de planning. Een deugdelijk gesprek valt of staat met een strakke voorbereiding. Iets eerder het water uit om voorbereidingstijd te winnen? ‘Nee, je zoekt excuses om de stoppen. Voorbereiden doe je later maar. Doorzwemmen.’

Niet alleen het interview moet gedaan worden. De column dient ook te worden ingeleverd. Er staat nog niets op papier. ‘Doe maar inspiratie op terwijl je naar de bodem staart. Doorzwemmen.’

Inmiddels zijn drie andere zwemmers in dezelfde baan gaan liggen. We houden elkaar op. Zo wordt dit nooit een strakke training. Als ik morgen een extra zwemtraining inlas, blijf ik op schema. ‘Nee. Trek je niets van de anderen aan. Blijf doorzwemmen.’

De inwendige worsteling blijft voortduren naarmate de meters vorderen. Schouders en armen verzuren en veel jolijt haal ik niet uit deze baantjes. Liever een zwemtraining bij de club. Elke individuele zwemtraining verplicht ik mezelf om de twee kilometer te halen. In de praktijk komt het nooit voor dat ik dan ook maar een meter meer zwem.
De teller staat inmiddels op 1600 meter. Best een afstand. Een keer wat minder zwemmen is toch niet erg? ‘Nee, tik de twee kilometer aan. Doorzwemmen.’

De column en de interviewvoorbereiding waren zo gepiept met de koffie op het zonnige terras.

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.