Stayertriathlons en -duathlons kennen een heel andere wedstrijddynamiek dan de gewone wedstrijden. Het pelotonsgewijs fietsen brengt andere situaties met zich mee, en daarom stelt het wedstrijdreglement een aantal afwijkende eisen aan dit soort wedstrijden en de daarbij te gebruiken materialen. In het bijzonder de fiets.

Het meest in het oog springend is – uiteraard – de fiets. Fietsen in stayerwedstrijden moeten een traditionele geometrie voor wegracefietsen hebben (met andere woorden: tijdritfietsen niet toegestaan), en het stuur moet altijd een traditioneel beugelstuur (drop-down handlebar) zijn. Daarnaast zijn schijfremmen bij stayerwedstrijden volledig uit den boze en mogen er geen ‘toevoegingen aan de structuur van de fiets’ zijn gedaan om de luchtweerstand te verminderen zijn aangebracht.
Fietsen die voorzien zijn van het zogeheten ‘UCI-homologatielabel voor wegwedstrijden’ zijn te allen tijde toegestaan.

Materiaal bij elite stayertriathlons
Bij stayerwedstrijden op Eliteniveau (in Nederland: Eredivisiewedstrijden en NK’s voor Elite en Junioren) geldt daarbovenop dat de fietsen voorzien mogen zijn van een klein opzetstuurtje, dat niet voor de remhendels uit mag steken. Daarnaast moeten de delen van het opzetstuur met elkaar verbonden zijn met een door de fabrikant aangebrachte brug. Tot slot mogen er geen remmen, commandeurs of bidonhouders op het opzetstuurtje zitten.
Ook voor de wielen gelden bij Elite-stayerwedstrijden strikte regels. Beide wielen moeten gelijke diameter hebben en elk tenminste 20 metalen spaken hebben, en de velg mag niet hoger zijn dan 25 mm. Alle onderdelen moeten commercieel verkrijgbaar zijn en als zodanig herkenbaar zijn. Er zijn bepaalde wielen die hier niet aan voldoen, maar toch zijn toegestaan. Deze staan op de UCI-lijsten voor ‘approved non-standard wheels’. Komt een wiel dat niet aan de bovenstaande criteria voldoet ook niet op deze lijsten voor, dan mag er niet mee gereden worden in een wedstrijd. Check je in met dergelijke wielen, dan loop je dus het risico dat je fiets niet wordt toegelaten.
De UCI lijsten voor ‘approved non-standard wheels’ worden op de UCI-site regelmatig bijgewerkt. De beste weg naar de actuele lijsten is via de volgende link: http://www.uci.ch/inside-uci/rules-and-regulations/ en klik van daaruit door naar de sectie ‘equipment’. Op die pagina zijn vervolgens altijd de actueel geldende versies van de lijst te raadplegen. Let wel op: er zijn twee lijsten! De ‘Non-standard wheels in conformity with Article 1.3.018’ voor wielen die tussen 2000 en 2015 zijn gebouwd, en de ‘List of approved wheels’ voor wielen vanaf 2016.

Materiaal bij age-group stayertriathlons
Naast de stayerwedstrijden op Elite-niveau kent het ITU-reglement sinds 2016 ook de stayerwedstrijden op age-group niveau. Dit zijn in Nederland alle stayerwedstrijden die geen Eredivisie of NK Elite of NK Junioren zijn. De eisen die in deze wedstrijden aan fietsen worden gesteld, zie je in de illustratie hieronder weergegeven. Er mag geen enkel opzetstuur op de fiets zitten. Daarnaast moeten de wielen ten minste twaalf spaken hebben. Er is voor age-groupers geen eis gesteld aan de velghoogte.

Overige regels bij stayertriathlons
Verder gelden er voor stayerwedstrijden nog een aantal aanvullende wedstrijdregels. Voor een stayerwedstrijd moet het parcours altijd volledig verkeersvrij zijn om veiligheidsredenen. Daarnaast geldt dat er wel gestayerd mag worden, maar alleen mannen bij mannen en vrouwen bij vrouwen. Om die reden zijn de mannen- en vrouwenwedstrijden bij stayertriathlons vaak ook volledig gescheiden zodat die situatie eenvoudigweg niet kan voorkomen.
Bij losstaande stayertriathlons (zoals je die doorgaans ook ziet bij de ETU-cup triathlons en de ITU World Cup / WTS triathlons) geldt ook dat atleten die tijdens het fietsen gelapt worden, uit de wedstrijd zijn. Zij worden dus niet meer in de einduitslag opgenomen en behoren ook na te zijn ingehaald het parcours direct te verlaten.

Bij de stayerwedstrijden in de Nederlandse Teamcompetities wordt deze regel niet gehanteerd, omdat er immers niet alleen een individuele uitslag maar ook een teamuitslag aan vasthangt. Omdat het gewone ITU-reglement niet in die situatie voorziet, is daar voor de Teamcompetities in het competitiereglement een uitzondering op gemaakt zodat een gelapte atleet toch zijn of haar wedstrijd kan vervolgen, kan finishen en daarmee een klassering voor het team kan maken. Wel geldt daarbij uitdrukkelijk dat een gelapte atleet zich niet moet bemoeien met het wedstrijdverloop voorin. Dat is immers onsportief gedrag en kan indien dit wordt opgemerkt direct met een diskwalificatie worden beloond.

Voor de Teamcompetities is er nog een bijzondere vorm van de stayertriathlon: de teamwedstrijden (team time-trial en teamsprint). Hier fietsen de teams een soort van ploegentijdrit. De teamgenoten mogen dus wèl bij elkaar stayeren, maar niet bij andere teams of afzonderlijke leden daarvan. Een teamtreintje moet ten minste 25 meter afstand houden van een voor hen rijdend team, want anders krijgen alle atleten in het achterste treintje alsnog een stayerstraf aan de broek. Inhaalacties moeten binnen 60 seconden zijn voltooid.