CHAMONIX (FRA) – In het weekend van Almere stond een klein groepje Nederlanders aan de start van de ‘Evergreen Endurance’, een ambitieuze jonge triathlon in de Franse Alpen die environmental development en het reduceren van de carbon footprint van organisatie en deelnemers op hetzelfde niveau stelt als de uitdagende triathlon zelf. En uitdagend was deze triathlon zeker. Dit jaar deden de Nederlanders het uitermate goed in deze wedstrijd. Op de middenafstand pakte Jantiene Hannessen een negende plaats. Op de lange afstand pakte Onno de Boer een vierde plaats, en Karin Sloove – ondanks een verre van ideale wedstrijd – zelfs de winst.

De Evergreen Endurance kent drie afstanden (‘Olympisch’, midden en lang), met zwemen in het Lac de Montriond (voor de korste afstand in het Zwitserse Lac de Champex). De fietsparcoursen voeren de deelnemers over de fantastische wegen van de Route Grandes Alpes in Haute-Savoie, bekend en bemind bij motorrijders en onderdeel van de laatste bergetappe van de Tour dit jaar. Het loopparcours voert de deelnemers vervolgens met een mooie lus over het Mont-Blancmassief, en voor de deelnemers van de lange afstand ook over de Aiguilles Rouges.

Op de middenafstand (de ‘118’) stonden drie Nederlanders aan de start; Naast Hannessen ook Jos van Langh en de in Schotland woonachtige Nienke Oostra. Zij bereidde zich vanwege een blessure in een race tegen de klok voor op haar Evergreen avontuur en kwam als zesde vrouw van de fiets, waarna ze helaas op het lopen nog een aantal vrouwen voor moest laten gaan om niet te forceren. Het leverde haar een dertiende plek op. De Langh eindigde als 65e.

Ook op de lange afstand (de ‘228’) een drietal Nederlanders in actie. Waar Petra Bilthof helaas na 80km fietsen op de steile flanken van de Col de Romme (10km met gemiddeld 9% stijging) de strijd moest staken na een kilometers lange strijd tegen kramp in de bovenbenen, knalden De Boer en Sloove door naar topposities in het klassement. Beiden moesten na hun gebruikelijke matige zwemonderdeel op jacht naar de concurrentie. De Boer lag met een sterk fietsonderdeel lange tijd op koers voor een tweede plaats, maar moest in de lange klim naar de gletsjer Mer de Glace in de laatste loopronde een aantal mannen laten gaan. Hij wist in de laatste technische afdaling nog veel tijd goed te maken, maar strandde na ruim 17 uur (!) wedstrijd uiteindelijk op 3 minuten van het podium, op een ondankbare vierde plek.

Sloove had zoals gezegd een verre van ideale wedstrijd, ondanks het eindresultaat. Na een matig zwemonderdeel reed ze (ondanks een uitgebreide parcoursverkenning vooraf) in de eerste afdaling verkeerd, wat een extra klim opleverde om terug op de route te komen. Na de afdaling van de Col de Romme kon ze de laatste vrouw vóór haar inrekenen en sloeg ze een gat klim van de Colombière, om in de laatste kilometer lek te rijden. Dankzij een rappe bandenwissel dook ze toch nog net als eerste weer de afdaling in en hoefde de rest van de wedstrijd niet meer achterom te kijken.
Op het looponderdeel vergat ze na de eerste ronde vervolgens nog haar special needs bag op te halen, waar extra voeding, warme kleding en een extra zaklamp voor de afdaling van de tweede ronde in zaten. Gelukkig voor haar bakte de eigenaar van een berghut halverwege de klim naar de gletsjer verse pizza’s voor de deelnemers, wat uitstekende sportvoeding bleek te zijn voor een parcours als deze.
Met een 35e fietstijd en achttiende looptijd overall werkte ze zich op naar de twintigste plaats overall, en was ze met een eindtijd van bijna 19 uur de eerste vrouw die de Evergreen 228 individueel heeft weten te finishen. Waar vorig jaar alle dames uitvielen, haalden deze editie onder ideale weersomstandigheden vier van de dertien gestarte vrouwen de eindstreep.

Een kleine smet op de wedstrijd en de uitslag was overigens het feit dat de snelste man uiteindelijk is gediskwalificeerd omdat hij het loopparcours niet volledig heeft afgelegd en onbewust een verkeerde route heeft gelopen. Gezien de eindtijden, het percentage uitvallers (meer dan 40 procent), de zwaarte en het technische karakter van het parcours is het duidelijk dat een goede voorbereiding en zelfredzaamheid belangrijke onderdelen zijn van deze wedstrijd.

In het kader van reductie van de carbon-footprint van de wedstrijd kregen alle deelnemers overigens een boompje mee naar huis om in de tuin te planten. Als je deze boom in leven houdt krijg je het jaar erna maar liefst 50% korting op je inschrijfgeld. Voor degenen die het boompje niet mee wilden of konden nemen, regelt de organisatie dat ze rondom Chamonix worden geplant. Eén van de vele kleine dingen die deze wedstrijd zo bijzonder maakt….

Bronnen:
– Karin Sloove
Evergreen Endurance triathlon Chamonix