Thomas Sijtsma hing in 2013 zijn voetbalkicksen aan de wilgen om een nieuw avontuur te starten. De triathlon, dat moest het worden. De journalist meldde zich aan bij Hellas in Utrecht en liet zich onderdompelen in de wereld van het zwemmen, fietsen en hardlopen. Met ons deelt hij zijn belevenissen in de sport.

Rust nemen. Ik heb er moeite mee en met mij bijna alle triatleten. Bij een sport waarin je drie disciplines wilt onderhouden en het liefst flink verbeteren, is het plannen van rustperiodes verschrikkelijk lastig. Veel triatleten vragen zich vaak af of rusten wel leidt tot verbetering.

Eerlijk gezegd vraag ik me het op dit moment ook af. Als journalist vertoef ik inmiddels bijna drie weken in de Tour de France. Dat betekent lange werkdagen, ieder etmaal Bourgondisch uiteten en nauwelijks sporten.

Vooral in de eerste week had ik de neiging uit wanhoop de haren uit mijn kop te trekken en het behang van de hotelmuren te scheuren. Ik moest en zou sporten, persoonlijke records wilde ik in de nazomer verbreken. Maar hoe doe ik dat zonder dagelijks de limiet in het zwemmen, fietsen of lopen te zoeken?

Hoewel ik nu met mijn benen poedel in een bergmeer, overigens met een waanzinnig uitzicht dat ik helaas niet kan delen, heb ik nog geen meter gezwommen deze Tour. De zwembroek, -bril en –muts zitten nog op dezelfde plek in de koffer. Op de fiets beklom ik drie cols, inspanningen van nog geen uur; schiet ook al niet op. Lopen deed ik vier keer een half uurtje. Verbaas ik met deze intensiteit straks vriend en vijand in de triathlons? Nee, ben ik geneigd te denken.

Toch zeggen ervaren triatleten dat ik er naast zit. Rusten, periodiseren, zijn kernbegrippen in onze sport. Na heftige trainingsperiodes is het goed om gas terug te nemen. Maak je dus geen zorgen als je een vakantie in de planning hebt waar de trainingsmogelijkheden beperkt zijn. Geniet, neem een drankje, eet je buik rond, haal de stoom van de ketel.

Eenmaal uitgerust terug, pak je de draad zo weer op. De basis verlies je niet in een paar weken tijd. Ook dat heb ik uit eigen ervaring gemerkt. Vorig jaar lag ik een maand plat nadat Pfeiffer was geconstateerd. De koelkast was al te ver lopen, in zo’n staat was ik. Maar ik knapte op en liep twee maanden later een persoonlijk record op de halve marathon.

Nu ik in de Tour zit, bedenk ik me dat Joop Zoetemelk gewoon gelijk had. Misschien win je de triathlon ook wel in bed.

Meer lezen?

Lees ook onze andere artikelen over het belang van een rustperiode.

Waarom is rust zo belangrijk?
Wat is het nu van een langere rustperiode?
De beste training gebeurt ’s nachts
O, wat ben ik moe

één antwoord

  1. Anne Leskens

    Prima, doe maar rustig aan jongen (dan pak ik je in Maarsseen)