De NTB is een campagne gestart om het ongeoorloofd stayeren in wedstrijden tegen te gaan. De campagne is nodig omdat stayeren in veel races tegenwoordig gemeengoed is geworden. Verschillende (top)atleten en coaches hebben zich achter de campagne van de NTB geschaard. Zo ook Randy Hendriks.

Randy Hendriks is een echte duuratleet. Zijn kracht ligt op de lange afstand. Zijn eerste triathlon volbracht hij in 1990 en sinds 1996 staat hij om het jaar (en sinds 2008 ieder jaar) wel aan de start van een hele triathlon. “De eerste keer dat ik me echt ergerde aan stayeren was in mijn eerste hele triathlon. Dat jaar werd in Almere voor het tweede achtereenvolgende jaar op de Hoge Ring gereden en tijdens het fietsen ontstonden er grote groepen op het parcours. Ook al werd ik zo links en rechts ingehaald, ik weigerde om hetzelfde te doen. Stayeren zit niet in mijn aard. Ik doe aan triathlon voor mijn plezier en zie het als een strijd tegen mijzelf en de elementen. Ik wil op eigen kracht een zo goed mogelijke prestatie neerzetten. Dat is de charme van de sport.’

Hij ziet triatleten om zich heen regelmatig stayeren, maar mensen aanspreken op hun gedrag, doet hij niet zo vaak meer. ‘Als ik een goede wedstrijd heb, ben ik zo gefocust, dan merk ik het niet eens. Maar als het eens niet zo lekker gaat, frustreert het me wel. Zo heb ik eens de plakkerige inhoud van mijn bidon over iemand heen gegoten. Maar dat is natuurlijk geen oplossing en ik raad ook niemand aan om hetzelfde te doen. Erover praten is een beter idee, maar daar ben ik eigenlijk mee gestopt. Iedereen ontkent toch, of je verzandt in een ellenlange discussie.’

Zelf houdt Hendriks altijd even de benen stil als hij wordt ingehaald. “Dat kost me tijd, maar ik zie het als een rustmoment voor mezelf en ik blijf zo integer.” Want stayeren vindt hij eigenlijk nog erger dan doping gebruiken. “Dopinggebruik gebeurt in het geniep, het is iets waar mensen zich voor schamen. Stayeren wordt echter open en bloot gedaan. Je laat publiekelijk zien dat je schijt hebt aan de regels. Heel arrogant eigenlijk. Het mag niet, maar je doet het lekker toch. En dan na afloop opscheppen over de snelle fietstijd die je hebt neergezet, terwijl je het grootste gedeelte van de wedstrijd bij iemand in het wiel hebt gezeten. Wie hou je dan voor de gek?”

3 reacties

  1. Michael Dirkzwager

    Ik denk er net zo over! Echter in de laatste competitiewedstrijd in Amsterdam kreeg ik DSQ achter mijn naam, omdat ik aan ’t stayeren was volgens een jurylid. Leuk die extra aandacht, maar pas op dat we niet overgeleverd worden aan de willekeur van een jurylid…

    Michael Dirkzwager

  2. Pietro

    Ik zal me wel niet populair maken, maar wat een hypocrisie.
    Vooropgesteld; ik stayer zélden in een wedstrijd. Dat is vooral noodgedwongen; net achter koplopers, ruim voor peloton.
    Hypocriet omdat stayeren tijdens het zwemmen wél mag. Stayeren tijdens lopen mag óók. Bij stayeren op de fiets moet iedereen het ineens ‘op eigen kracht doen’.
    Het interesseert me werkelijk helemaal niets als iemand achter me blijft hangen. Ík ben bezig met míjn wedstrijd en als een ander daar gemak van meent te moeten hebben… so be it. Dat is zíjn wedstrijd.

  3. Ralf

    Hypocriet? Is het hypocriet dat in het voetbal iedereen die de bal met de handen speelt een overtreding maakt maar de keeper niet? Nee, dat zijn nu eenmaal de regels van het spel. En zo is het ook met stayeren. Bij het zwemmen en lopen mag het, bij het fietsen niet. Niet zeiken, deal with it. Of beter: act like it.
    En als je niet overgeleverd wil zijn aan de willekeur van de jury is er maar één devies: blijf op ruime afstand van je voorganger, dan zit je altijd safe. Als je op het randje rijd, dan moet je ook niet zeuren als door de jury aangesproken wordt (of meer)……