Marcia Jansen noteert de bijzondere verhalen achter triathlontatoeages. Deze week het verhaal van Klaas Jan Arkema

Naam:Klaas Jan Arkema
Leeftijd:24 jaar
Woonplaats:Zwolle
Studie:HBO Toegepaste Psychologie
Triatleet sinds:2013

YHWH staat er op de linker biceps van triatleet Klaas Jan Arkema: de naam van God in het Hebreeuws. De tatoeage liet hij drie jaar geleden zetten toen hij net begonnen was met triathlon. ‘Ik ben Christelijk opgevoed en hoewel ik er in mijn puberteit fors tegen heb gerebelleerd, ben ik nog steeds gelovig en ga ik ook regelmatig naar de kerk. Toen triathlon een steeds belangrijkere rol in mijn leven ging innemen en ik mijn grenzen begon op te zoeken en daar soms ook over ging, heb ik besloten deze tattoo te nemen. Het herinnert me er aan dat er belangrijkere zaken in het leven zijn dan winnen. Ik wil mijn sport op een eerlijke manier beoefenen. Ik wil prestaties neerzetten zonder mijn ellebogen of ongeoorloofde middelen te moeten gebruiken. Je zult mij dan ook niet zien stayeren in een wedstrijd waarin dat niet is toegestaan. Ik wil mezelf na afloop in de spiegel recht aan kunnen kijken.”

Voorovergebogen in het triathlonstuur werpt Klaas Jan tijdens wedstrijden regelmatig even een blik op zijn linkerarm. “Als ik de naam van God zie, zet dat voor mij dingen in het perspectief. Als ik tijdens een wedstrijd pijn lijd en ik een beetje medelijden heb met mezelf, weet ik dat ik me niet aan moet stellen. Ik mág dit doen, ik hoef dit niet te doen. Ook relativeert het. Als ik aan de start van een wedstrijd sta, geeft dat soms veel spanning. Dit jaar kom ik voor het eerst uit in de Eredivisie, maar of ik nu als 30e of 60e eindig, dat maakt eigenlijk niet uit. Niet in het grote geheel en zeker niet voor God. Ik weet al hoe God mij ziet, ik ben goed zoals ik ben. Al neemt het niet weg, dat ik nog steeds wel graag wil winnen. Ik probeer me alleen er niet té druk om te maken.”

Het is overigens niet de enige tattoo die Arkema heeft. Op zijn heup staan de zadelhoogtes van respectievelijk zijn triathlon-, race- en veldritfiets. “Dat is meer als een geintje ontstaan in de tijd dat ik nog als fietskoerier werkte in Zwolle. Ik had geen eigen fiets en dan moet je iedere keer de zadelhoogte van een leenfiets opnieuw afstellen. Dat deed ik dan vaak op de gok en moest ik geregeld na twee straten van de fiets af om mijn zadel omhoog of naar beneden zetten. Nu kan ik het zadel precies op de hoogte van het streepje dat op mijn heup staat, zetten. Tegenwoordig komt die tattoo af en toe nog maar eens van pas. Vorig jaar huurde ik een fiets op Terschelling en de fietsverhuurder stond wel raar te kijken, toen ik mijn boxershort een stukje naar beneden trok om mijn zadel af te stellen. Zoiets had hij nog nooit gezien.”

Fietskoerier is Arkema, die uitkomt voor TTvW Hof van Twente en de HBO-opleiding toegepaste psychologie in Deventer volgt, al een tijdje niet meer. “Door mijn werk als koerier ben ik verliefd op fietsen geworden. En kort daarna merkte ik dat ik ook aardig kon lopen en ben ik vervolgens ook gaan zwemmen. Ik vond het superleuk om fietskoerier te zijn. Het sfeertje onderling is heel bijzonder. Je maakt lange dagen – ook als het regent – maar ik vond het heerlijk om buiten te zijn. Helaas kon ik het drie jaar geleden niet meer combineren met het trainen voor triathlons, maar door deze tattoo heb ik een mooie herinnering aan die tijd.”