Marcia Jansen sprak voor TriathlonSport.nl acht mensen die door hun nieuwe leefstijl kilo’s verloren.

Naam:Bert Bosch
Leeftijd:57 jaar
Woonplaats:Helmond
Beroep:vrachtwagenchauffeur
Triatleet sinds:2010
Afgevallen:30 kilo

Bert Bosch was in het verleden een ultrafitte marinier. Maar sinds hij het Korps Mariniers in 1985 verliet, kwamen de kilo’s er langzaam maar zeker bij. Vooral toen hij in 1992 als vrachtwagenchauffeur een zittend beroep kreeg, was het hek van de dam. ‘Naast dat ik helemaal niet bewoog, at ik ook eens iedere avond een vette maaltijd in een wegrestaurant of in een kroeg. Zo kwam het dat ik op een gegeven moment 130 kilo woog’, blikt hij terug op die periode. Bosch kreeg zijn wake-up call tijdens de verplichte keuring voor zijn vrachtwagenrijbewijs. ‘Mijn suikerwaarden in mijn bloed waren te hoog en ik had een te hoge bloeddruk, en ik dreigde bijna afgekeurd te worden. Op dat moment kon ik twee dingen doen: voor een maagbandje kiezen of zelf de schouders er onder zetten.’

Bosch koos voor het laatste en ging hardlopen met Evy (de Belgische Evy Gruyaert die mensen via een app aanmoedigt motiveert tijdens het hardlopen). ‘Ik ben begonnen met stukjes wandelen, afgewisseld met stukjes hardlopen, net zolang tot ik vijf kilometer achter elkaar kon hardlopen. Ook ben ik minder gaan eten en op een website over afvallen kwam ik in contact met Arie van der Kuil. Hij deed aan triathlon en met hem maakte ik de afspraak dat we in 2014 samen aan de hele triathlon in Almere zouden meedoen. Als eerste grote mijlpaal liep ik in 2012 de marathon van Rotterdam. Ik kwam als laatste binnen, maar dat mocht de pret niet drukken. Ik woog dik onder de honderd kilo, de eerste grote stap was gezet.’

De afgelopen jaren startte hij in verschillende triathlons en paste hij zijn levensstijl drastisch aan. ‘Inmiddels heb ik een goede koelkast en magnetron in mijn vrachtwagen. Mijn vrouw kookt doordeweeks voor haarzelf en onze zoon en mijn portie vriest ze in, zodat ik die in de vrachtwagen kan opwarmen. Ook gaan de hardloopschoenen – en het afgelopen jaar ook de racefiets – mee in de vrachtwagen. Zo kan ik als de werkdag erop zit een stukje lopen of fietsen.’

Het plan was om in 2014 mee te doen aan de Challenge Almere, maar een valpartij drie weken voor de wedstrijd, waarbij hij zijn ribben kneusde, gooide roet in het eten. Maar dit jaar stond hij er wel. ‘Ik deed een uur en 28 minuten over het zwemmen en het fietsen ging heel goed. Maar tijdens het lopen ging het mis. Mijn bilspier deed heel erg pijn en ik kreeg een dood gevoel in mijn teen. Na twee kilometer kon ik niet meer verder. Ik hou wel van een uitdaging, maar ik ben elf jaar marinier geweest en ik weet wanneer ik moet stoppen.’

Het was een grote teleurstelling dat hij de finish niet haalde, maar het nog eens proberen, doet hij niet. ‘Twee jaar lang hebben mijn gezin en ik alles opzij gezet voor de triathlon. Omdat ik doordeweeks ook al weg ben, wil ik in het weekend weer meer tijd met hen doorbrengen. Maar ik blijf zeker aan triathlon doen. Mijn suikerwaarden en mijn bloeddruk zijn normaal. Ik voel me herboren!’

Volgende week in deze serie: Jony Heerink