De mannen zijn nog ruimschoots in de meerderheid, maar de NTB zag de afgelopen jaren het aantal vrouwen als deelnemer aan evenementen en als licentiehouder behoorlijk stijgen. De toenemende populariteit van de sprintafstand, de Vrouwentriathlon en de teamcompetities zullen naar verwachting nog meer vrouwen naar de triathlonsport lokken.

Triathlon is populair. Het is één van de snelst groeiende sporten in Nederland en wordt steeds minder gezien als puur een sport voor gekken of oermensen. Ook voor de ‘gewone’ man en vrouw is triathlon tegenwoordig een haalbaar doel. Instappen kan op de kortere afstanden, maar ook de klassieke afstand kent een steeds grotere aantrekkingskracht. Het is een sport die perfect past bij de moderne, individuele samenleving. De hedendaagse mens zoekt meer dan ooit naar nieuwe uitdagingen. In het dagelijks leven, maar ook in de sport.

Triathlon is ook één van de meest geëmancipeerde sporten. Al vanaf het ontstaan van de sport zijn de afstanden voor mannen en vrouwen gelijk en starten mannen en vrouwen tegelijk in dezelfde wedstrijden. “Gelijkwaardigheid is ook voor de NTB heel belangrijk”, vertelt Christie Brouwer van de NTB. “We proberen mannen en vrouwen evenveel aandacht te geven in onze publiciteitsuitingen en prijzenschema’s in wedstrijden moeten voor mannen en vrouwen gelijk zijn. De nummers één, twee en drie krijgen altijd hetzelfde prijzengeld, alleen als er meer mannelijke dan vrouwelijke deelnemers zijn, gaat een schema bij de mannen meer de diepte in.”

Speerpuntdoelgroep

Toch kan het beter met de participatie van vrouwen in triathlons. Het aantal vrouwelijke NTB-leden steeg de afgelopen vijf jaar van 1.385 naar 2.093 op 1 juni van dit jaar, maar tegelijk steeg het aantal mannelijke licentiehouders van 4.456 naar 6.069. Vrouwen maken eenderde deel van de leden uit, maar in de wedstrijduitslagen maken ze maar 25 procent van het totaal uit, al is dat aandeel de afgelopen jaren wel gestegen. Ondanks de fraaie cijfers, blijft de groei bij de vrouwen nog altijd achter bij de groei van het aantal mannen. De NTB heeft vrouwen dan ook, samen met jongeren en sporters met een beperking, als speerpuntdoelgroep benoemd in het meerjarenplan van de bond.

Brouwer: “Onze ervaring is dat vrouwen het vaak spannender vinden om voor het eerst aan een triathlon mee te doen dan mannen. We hebben daarom de afgelopen jaren de sprinttriathlon flink gepromoot. Die afstand werd vooral als een afstand voor jeugd gezien, maar is nu ook voor volwassenen een mooie manier om kennis te maken met de sport. Je ziet ook dat laagdrempelige evenementen ontzettend populair zijn. De nieuwe 010 Triathlon in Rotterdam bijvoorbeeld bleef maar nieuwe startseries toevoegen op de sprintafstand.”

Vrouwentriathlon

Ook de Vrouwentriathlon – een evenement dat in de beginfase veel ondersteuning heeft gekregen van de NTB – heeft bijgedragen aan de toename van het aantal vrouwen aan wedstrijden. Want hoewel het vanuit emancipatorisch standpunt mooi is dat mannen en vrouwen in dezelfde wedstrijden kunnen uitkomen, schrikt het beginnende triatletes ook af, weet Sione Jongstra die in 2009 aan de basis van de eerste Vrouwentriathlon in ons land stond. “In die tijd deden er nog niet zo veel vrouwen in Nederland aan triathlon en in het buitenland zag ik hoe populair de vrouwentriathlons waren.”

“Voor vrouwen blijkt de drempel om aan een triathlon mee te doen vaak groter te zijn dan voor mannen”, leerde de tienvoudig nationaal kampioene, die even een triathlonpauze heeft ingelast vanwege de geboorte van haar eerste kind afgelopen maand. “Vrouwentriathlons gaan over de sprintafstand of de supersprint. De training voor deze afstanden is goed te combineren met een baan en kinderen. Ook kun je de korte afstand doen op een gewone fiets zodat je niet meteen allerlei dure materialen hoeft aan te schaffen. Het is de ideale manier om kennis te maken met de sport.”

TeamcompetitiesNigel Roddis_Getty Image

De Vrouwentriathlon, met wedstrijden in Beesd, Utrecht en Nijeveen, is een groot succes. Veel vrouwen hebben vanuit deze wedstrijden de overstap naar de reguliere wedstrijden gemaakt. Ook is er inmiddels een team dat onder de naam Vrouwentriathlon/SioSport meedoet in de Schuiteman 2eDivisie Triathlon. Teamleden werden via de nieuwsbrief van de Vrouwentriathlon geworven.

Het ontstaan van de teamcompetities is eveneens een stimulans geweest voor de vrouwen in de triathlonsport, meent Brouwer. “Op deze manier kun je een individuele sport als team beoefenen en dat is ook vaak iets wat vrouwen aanspreekt. Samen trainen, samen naar wedstrijden, waar je – door de verschillende divisies – ook nog eens op je eigen niveau kunt sporten. De teamcompetities hebben voor een boost gezorgd voor zowel de breedte- als de topsport. In het verleden deden er vaak nog geen tien vrouwen mee aan een Nederlands kampioenschap en tegenwoordig hebben we een volwaardig deelnemersveld.”

Gedisciplineerd

En als ze eenmaal over de drempel heen zijn, blijkt triathlon een sport te zijn die vrouwen ook heel goed ligt, vertelt bewegingswetenschapper Gonny Rosendaal, de enige vrouwelijke TTN4 coach in Nederland. Rosendaal is trainer/coach van het Trivio Long Distance Team en begeleidt daarnaast individuele sporters, zowel mannen als vrouwen. In de schema’s voor haar atleten maakt ze geen onderscheid tussen beide geslachten. “Niet het geslacht, maar de belastbaarheid, de beschikbare tijd, trainingsachtergrond, capaciteiten en doelen van de sporter bepalen het trainingsschema. Iedereen is daarin anders. Er is vast wel verschil tussen mannen en vrouwen, maar ook iedere vrouw is weer anders. De een heeft last van haar menstruatie, de ander weer niet. De ene vrouw is gevoelig voor ijzertekort, de andere weer niet. Soms plan ik een rustweek in rond de menstruatie, mocht dat nodig zijn. Maar dat komt eigenlijk maar heel weinig voor.”

 

Dit artikel verscheen in 2015 in Triathlon Sport, het voormalige blad van de Triathlon Bond.