De maximale-hartslagtest is – zoals de naam al aangeeft – een trainingstest waarbij doelbewust de maximale hartfrequentie wordt opgezocht. Net als bij de VIAD-test, dient deze test sporspecifiek plaats te vinden. Een kleine waarschuwing is op zijn plaats: de test is de minst ‘gezonde’ van alle testen en moet zeker niet al te vaak gedaan worden, omdat deze het uiterste van je vergt. Daarnaast is de test ook een vrij ‘grove’ meetmethode die slechts bij benadering de anaerobe drempel (AND) bepaalt.

De test wordt als volgt uitgevoerd: aan het eind van een korte stappentest waarbij geleidelijk de inspanning wordt verhoogd (zoals de Conconitest) wordt vervolgens een maximale inspanning van anderhalf tot twee minuten uitgevoerd. De hartslag direct na het uitvoeren van deze test kan gezien worden als je maximale hartslag.

Met de gevonden waarde kun je de AND bepalen. Bij de meeste atleten ligt de AND op 90% van de maximale hartslag. Hier moet de kanttekening bij gemaakt worden dat dit een vuistregel is en geen rekening houdt met individuele verschillen. Een enigszins nauwkeuriger berekening kun je maken door ook je rusthartslag in de berekening mee te nemen. De rusthartslag is daarbij de hartslag die je meet ’s ochtends bij het opstaan. Het verschil tussen deze rusthartslag en de maximale hartslag is je hartslagbereik ofwel de Heart Rate Reserve (HRR). De AND is dan als volgt te bepalen: 85% X HRR + rusthartslag.

Lees ook onze andere artikelen over de verschillende testen die er zijn:

Wat is de 220-test?
Wat is de Ademfrequentietest?
Wat is de Conconi-test?
Wat is de VIAD-test?
Wat is de lactaattest?
Wat is de Zoladz-test?
Wat is de RQ-test?
Wat is de ‘anaerobe drempel’?