Bas Diederen en Martijn Keijsers zijn in Kailua-Kona op Hawaii voor het WK Ironman. Bas mikt als professioneel atleet op een topklassering, terwijl Martijn debuteert als agegrouper en vooral op Hawaii is om rond te kijken en te genieten. Twee Limburgers van dezelfde leeftijd, maar met een totaal ander perspectief en benieuwd naar elkaars ervaringen. Lees mee, want ze vragen elkaar een week lang het hemd van het lijf.

Martijn: landenparade

Aloha Bas!

Martijn Keijsers en Bas Diederen in Kona (foto Martijn Dekker)Je hebt wat gemist net, bij de landenparade! Ik snap het wel hoor, dat je die overslaat. Je staat toch een paar uur langer op je benen dan nodig is. Toch was het wel mooi. Je voelt je heel even een Olympiër die bij de opening van de Spelen mag zijn. Mooi om te zien dat we met een goede groep Nederlanders zijn dit jaar. Maar als ik dan al die snelle Duitsers zie…pfft…dat wordt pittig zaterdag. Eigenlijk geldt dat voor jou ook hè? De Duitsers hebben nogal wat kandidaten voor een topklassering. Wie dicht jij de meeste kansen toe? Zijn er atleten op wie je tijdens zo’n race extra let, omdat je ze in je tactiek kunt betrekken? Of mannen die je per se niet in je buurt wilt hebben?

Het is intussen ontzettend druk geworden in Kailua-Kona. Overal paraderen de gladgeschoren benen en de zongebrande schouders met hun dure zonnebrillen langs de winkels en de terrassen. Ik zag een paar gasten trainen als malloten, midden op de dag! Zelf hou ik me het liefste maar zo rustig mogelijk, al is het lastig om stil te zitten, merk ik. Hoe ziet jouw week eruit? Train je nog door tot vlak voor de race, of lig je als Zoetemelk op bed de Ironman te winnen? Aanpassen aan de warmte valt me nog best tegen. In de stad is het nog wel uit te houden, maar daarbuiten is het echt een bakoven. Dan merk je toch dat je in Nederland het zomergevoel alweer een beetje kwijt was. Ik heb nog overwogen om in een sauna te gaan trainen, maar dat leek me eigenlijk ook gekkenwerk. Heb jij nog speciale hitte-trainingen gedaan voor je hierheen kwam? En hoe lang denk je dat het duurt om te wennen aan de omstandigheden?

Vanochtend was ik even bezig met mijn voedingsstrategie. Grappig trouwens, dat je overal langs het loopparcours al plekken hebt waar je ook nu al sportdrank en gels kunt krijgen. Was handig om even te testen met de merken die ze hier gebruiken. Eet jij tijdens de wedstrijd alleen je eigen producten, of neem je onderweg ook aan van de organisatie? En heb je nog tips om met het zoutverlies om te gaan? Lijkt me best extreem namelijk, in die hete en vochtige omstandigheden. Een local tipte me met kippenbouillon en een bus Pringles. “Die past prima in dat zadelrekje van je.” Mahalo, ik kijk nog even verder zei ik…

Martijn